A B C D E F G H I K L M N O P R S T U W Z
- Wyroby
CAL N
CERMIT DR
CERMIT N
CERMIT PS
CERMIT R
CERMIT SN
CERMIT SN-MAL
CERPLAST
CERTON

CA


- podkłady na bazie siarczanu wapnia; oznaczenie według PN-EN 13813 Podkłady podłogowe oraz materiały do ich wykonania.

CE


- oznaczenie WYROBU BUDOWLANEGO. Znakiem CE mogą być oznaczane wyroby, dla których istnieje zharmonizowana norma europejska (hEN), lub na które została wydana europejska aprobata techniczna (ETA). Znak CE powinien być uzupełniony oznakowaniem umożliwiającym identyfikację istotnych cech wyrobu, np. posiadająca znak CE ZAPRAWA KLEJOWA ATLAS ma oznaczenie PN-EN 12004:2002/A1 C1TE. PN-EN 12004:2002 to numer normy europejskiej, C oznacza klej cementowy, 1 - klej normalnie wiążący, T - klej o zmniejszonym spływie, E - klej o wydłużonym czasie otwartym.

CT


- podkłady na bazie cementu; oznaczenie według PN-EN 13813 Podkłady podłogowe oraz materiały do ich wykonania.

Cement hydrauliczny


- nieorganiczny materiał, który wiąże i utwardza się w wyniku reakcji chemicznej z wodą i zachowuje zdolność wiązania pod wodą. Cementy hydrauliczne wiążą w wyniku hydratacji, tworząc w ten sposób związki nadające im wytrzymałość. Istnieje kilka rodzajów cementów hydraulicznych: CEMENT PORTLANDZKI, CEMENT NATURALNY, CEMENT ŻUŻLOWY, CEMENT PORTLANDZKO-PUCOLANOWY.

Cement naturalny


- wytwarzany jest przez kalcynację występującego w stanie naturalnym wapienia białego (kaolinowego) poniżej temperatury spiekania. Następnie mieli się go na drobny proszek.

Cement portlandzki


- produkowany jest przez sproszkowanie częściowo stopionego klinkieru, złożonego głównie z uwodnionych krzemianów wapnia i zawierającego zazwyczaj siarczan wapnia w różnym stanie uwodnienia.

Cement portlandzko-puculanowy


- składa się z jednorodnej mieszaniny CEMENTU PORTLANDZKIEGO i drobno zmielonej pucolany. Pucolana jest materiałem w rodzaju ziemi krzemowo-glinowej, który nie ma właściwości tworzenia cementu, ale w postaci drobno-zmielonej reaguje z wodorotlenkiem wapnia w zwykłych temperaturach, tworząc związki o właściwościach cementu.

Cement żużlowy


- składa się głównie z jednorodnej mieszaniny granulowanego żużla wielkopiecowego i wapna hydratyzowanego, przy czym zawartość żużla jest powyżej określonej wartości minimalnej. Jest to produkt niemetaliczny, który tworzy się w stanie stopionym w trakcie wytapiania żelaza w wielkim piecu. Składa się on głównie z krzemianów i glinokrzemianów wapnia oraz innych związków o charakterze zasadowym.

Ceramika poryzowana


- elementy do wznoszenia przegród budowlanych charakteryzujące się bardzo dobrymi parametrami cieplnymi przy zachowaniu dużej wytrzymałości. W wyniku procesu poryzacji - zastosowania specjalnego systemu drążeń - wyroby takie mogą być używane do wznoszenia ŚCIAN JEDNOWARSTWOWYCH. Ceramika poryzowana produkowana jest z gliny z dodatkiem mączki drzewnej lub trocin. Podczas wypału ceramiki w temperaturze 800°C. dodatki drzewne ulegają wypaleniu tworząc sieć mikroporów, które zwiększają właściwości cieplne materiału. Ceramika poryzowana jest materiałem niepalnym.

Chłonność wodna


- parametr materiałów budowlanych określony za pomocą współczynnika wodochłonności “W”. Określa on w kg/m2 powierzchni materiału pobór wody w pierwszej godzinie nawilżania. Dla materiałów niechłonnych w<0,5, dla materiałów chłonnych w<2,0, dla materiałów nieprzepuszczalnych w<0,1.

Chłonność podłoża


- właściwość podłoża, która ma wpływ na proces wiązania zapraw na nie nakładanych. W przypadku podłoży zbyt chłonnych następuje bardzo szybkie odciągnięcie wody z nakładanej zaprawy, co zdecydowanie zaburza proces wiązania. W efekcie zaprawa po wyschnięciu jest sypka i nie osiąga zakładanej wytrzymałości. Nadmierną chłonność podłoża można zredukować poprzez gruntowanie. Najprostszym sposobem gruntowania powierzchni jest zwilżenie jej wodą tuż przed nakładaniem zaprawy. Bardziej skutecznym sposobem zmniejszenia chłonności jest zagruntowanie go emulsją ATLAS UNI-GRUNT, co dodatkowo wpływa na wzmocnienie podłoża. Chłonność podłoża można sprawdzić w prosty sposób, np. poprzez skropienie go spryskiwaczem. Jeśli woda jest gwałtownie wchłaniana przez spryskany tynk lub podkład podłogowy, należy uznać go za chłonny. Jeżeli zaś woda spływa po ścianie lub długo utrzymuje się na powierzchni podkładu, wtedy podłoże można uznać za mało chłonne. Gruntowanie emulsją ATLAS UNI-GRUNT zalecane jest w przypadku przygotowywania podłoży pod płytki ceramiczne, tradycyjne zaprawy tynkarskie, podkłady podłogowe i gładzie gipsowe.

Cienkowarstwowa metoda przyklejania płytek


– zaprawę należy nanieść na przygotowane podłoże gładką pacą stalową, a następnie równomiernie rozprowadzić i wyprofilować (możliwie w jednym kierunku), używając pacy ząbkowanej. Na warstwę kleju nanosimy płytki ceramiczne i, jednocześnie dociskając je i przesuwając, ustawiamy w ostatecznym położeniu.

Cienkowarstwowa zaprawa klejąca


- grubość warstwy zaprawy cienkowarstwowej (między podłożem a płytką) po dociśnięciu płytki może wynosić od 2 do 5 mm. Cienkowarstwowymi zaprawami klejącymi są m.in. ATLAS MIG, ZAPRAWA KLEJOWA ATLAS, ATLAS PLUS, ATLAS KARO.

Czas gotowości do pracy


- maksymalny czas liczony od momentu wymieszania zaprawy z wodą, w trakcie którego zaprawa nadaje się jeszcze do użycia.

Czas korygowania płytki


- maksymalny czas liczony od momentu przyłożenia płyki do świeżo naniesionej na podłoże zaprawy, w którym możliwe jest poprawienie jej położenia bez istotnej utraty wytrzymałości połączenia.

Czas otwarty pracy


- maksymalny czas, w którym należy przyłożyć płytkę do warstwy naniesionego na podłoże kleju, aby uzyskać wymaganą PRZYCZEPNOŚĆ połączenia.

Czas przechowywania


- dopuszczony przez producenta czas składowania materiału w określonych warunkach, w trakcie którego materiał powinien zachować swoje właściwości użytkowe.

Czyszczenie


plam z rdzy - ATLAS SZOP
pozostałości po cemencie - ATLAS SZOP
pozostałości po dyspersjach - ATLAS SZOP 2000
pozostałości po gipsie - ATLAS SZOP
pozostałosci po wapnie - ATLAS SZOP
usuwanie tapet - ATLAS ALPAN - PŁYN
z nalotów pochodzenia organicznego - ATLAS MYKOS